سنّت مقدّس قرض الحسنه در گذشته عمدتاً به صورت فردى و با قراردادى دو طرفه میان مردم انجام مى گرفت ، ولى امروزه این دستور قرآنى علاوه بر حالت فردى و دو جانبه میان افراد، به صورت متمركز و از طریق بانك ها و صندوق هاى قرض الحسنه نیز اجرا مى شود و انسان هاى نیكوكار با سپردن پول خود به صندوق و دریافت دفترچه مخصوص ، ضمن بهره مندى از پاداش معنوى قرض الحسنه ، هر وقت خود به پولشان نیاز داشتند به صندوق مراجعه كرده و آن را دریافت مى كنند.
در تشكیلات صندوق قرض الحسنه آبرو و حیثیت وام گیرنده در مقابل وام دهنده محفوظ مانده و احساس خفّت و حقارت نمى كند.
برخى از احكام مربوط به صندوقهاى قرض الحسنه به قرار زیر است :
تشكیل صندوق (قرض الحسنه ) اشكال ندارد و كوشش و سعى در برآوردنِ حوایج نیازمندان از عبادات محسوب است و ثواب زیاد دارد. ...

برروی ادامه مطلب کلیک کنید.


ادامه مطلب


برچسب ها: صندوق قرض الحسنه،
داغ کن: داغ کن - کلوب دات کام
نوشته شده در تاریخ دوشنبه 24 خرداد 1389 توسط حجت الاسلام والمسلمین محمد حسین زاده

مال گمشده اى را كه یافت مى شود و مالكش معلوم نیست ، (لُقَطَة ) مى گویند.
بهترین كارى كه انسان در برخورد با اشیاى گمشده مى تواند انجام دهد، همان است كه امام صادق (ع ) توصیه فرموده است :
((اءَفْضَلُ ما یَسْتَعْمِلُهُ الاِْنْسانُ فِى اللُّقَطَةِ اِذا وَجَدَها اَلاّ یَاءْخُذَها وَ لا یَتَعَرَّضَ لَها، فَلَوْ اَنَّ النّاسَ تَرَكُوا ما یَجِدُونَهُ لَجاءَ صاحِبُهُ فَاءَخَذَهُ))

بهترین كار انسان درباره (لقطه )، كه آن را مى یابد، این است كه از زمین برندارد و دست بدان نزند. اگر مردم آنچه را مى یابند، برندارند، صاحبش مى آید و آن را برمى دارد.
شرایط لقطه
1- گم شدن ؛ به این معنا كه صاحب مال ، آن را گم كرده باشد. براساس این شرط،عوض ‍ شدن كفش ها، لباس و مانند آن یا آنچه از دست غاصب و سارق مى گیرند، (لقطه ) محسوب نمى شود
و از احكامى دیگر برخوردار است .
2- ناشناخته بودن مالك .

3- برداشتن ؛ به این معنا كه چیزى براى انسان لقطه شمرده مى شود كه آن را از زمین بردارد.

وقتى كسى مالى مى یابد و به كسى دیگر نشان مى دهد تا او آن را بردارد، همان كسى كه مال را برداشته مسؤ ول است ...

برروی ادامه مطلب کلیک کنید.


ادامه مطلب


برچسب ها: لقطه یا مال گمشده،
داغ کن: داغ کن - کلوب دات کام
نوشته شده در تاریخ دوشنبه 17 خرداد 1389 توسط حجت الاسلام والمسلمین محمد حسین زاده

میلاد خیر النساء . اسوه عفت و پاکی . دخت نبی اکرم ( محمد مصطفی ) بر جمیع مسلمین مبارک

احکام نذر

نذر، یكى دیگر از سنّت هاى نیكوى اسلامى است . در نذر، شخص نذر كننده با اعتقاد مذهبى ، با خداوند پیمان مى بندد كه چنانچه حاجتش روا شود یا بیمارى اش شفا یابد و یا براى شكر به درگاه خدا و امورى دیگر از این قبیل ، مقدارى معیّن از مال خود را در راه رضاى او، براى مسكینان ، یتیمان ، اسیران و دیگر امور خیریه خرج كند، یا عمل راجح و مطلوبى را انجام دهد و یا از عمل ناپسندى دست بردارد.
بنابراین ، نذر عبارت است از التزام به انجام كارى معیّن براى رضاى خداى متعال ، با اظهار عبارتى كه بیانگر بر عهده گرفتن انجام یا ترك كارى براى اوست .

      شرایط نذر

1- صیغه
در نذر باید صیغه خوانده شود، ولى لازم نیست آن را به عربى بخوانند. پس اگر بگوید: (چنانچه مریض من خوب شود، براى خدا بر من است كه صد تومان به فقیر بدهم .)، نذر او صحیح است .

2- توانایى ادا
كسى كه نمى تواند كارى انجام دهد، اگر آن را نذر كند، صحیح نیست .

3- نداشتن منع شرعى
اگر نذر كند كه كار حرام یا مكروهى انجام دهد، یا كار واجب یا مستحبى را ترك كند، نذر او صحیح نیست .

4- شرایط عمومى
نذر كننده باید بالغ ، عاقل ، مختار و مصمّم باشد و از تصرف در مال خود ممنوع نباشد. بنابراین ، نذر كردن كسى كه او را مجبور كرده اند، یا به واسطه عصبانى شدن بى اختیار نذر كرده ، صحیح نیست .

نكته : نذر زن بى اجازه شوهرش باطل است ، ولى چنانچه با اجازه شوهر نذر كند شوهرش نمى تواند نذر او را به هم بزند، یا او را از عمل كردن به نذر جلوگیرى نماید...

برروی ادامه مطلب کلیک کنید.


ادامه مطلب


برچسب ها: احکام نذر،
داغ کن: داغ کن - کلوب دات کام
نوشته شده در تاریخ چهارشنبه 12 خرداد 1389 توسط حجت الاسلام والمسلمین محمد حسین زاده

 

               یاد آلاله های خاموش در پشت خاکریز ها بخیر ...

مضاربه

(مضاربه )، قراردادى است كه میان دو طرف واقع مى شود؛ به گونه اى كه یك طرف ، سرمایه تجارت و دیگرى كار و تجارت را برعهده مى گیرد و سود به دست آمده به دو طرف تعلق مى گیرد.
اهمّیت مضاربه
انبار كردن و به كار نینداختن مال ، از نظر اقتصادى نوعى تباهى ثروت ملى به شمارمى رود و اسلام با آن مخالف است . قرآن كریم كسانى را كه چنین مى كنند، به عذابى دردناك بشارت مى دهد. از سوى دیگر، در اسلام بیكارى و سربار شدن به شدّت نكوهش شده و كار و تلاش ، بسیار مورد ستایش قرار گرفته است .
اهمّیت مضاربه در این است كه مشكل نیروى كار غیر فعّال و سرمایه راكد را به خوبى حمل مى كند و میان كسانى كه سرمایه دارند، ولى توان و تجربه ندارند و كسانى كه توان و تجربه دارند، ولى سرمایه كافى ندارند، پیوند مى زند؛ به گونه اى كه قشر عظیمى از نیروى انسانى به كار مى افتد و اموال نهان شده ، به شریان هاى اقتصادى جامعه راه مى یابد.

      اركان مضاربه

در عقد مضاربه ، سه ركن (سرمایه ، كار و سود)، نقشى اساسى دارد كه نادیده گرفتن هر یك و یا شرایط مربوط به آن ، به این عقد آسیب مى رساند. تفصیل این سه ركن به ترتیب عبارتند از:
1- سرمایه
الف- سرمایه باید (پولِ نقد) باشد، نه مالى جز آن و نه منفعت یا دَیْن .
ب- سرمایه باید معیّن باشد، نه مبهم . اگر مالك سرمایه بگوید: (با یكى از این دو سرمایه یا با هر كدام كه خواستى تجارت كن )، سرمایه مبهم است و مضاربه صحیح نیست .
ج- مبلغ و نوع پول باید معلوم باشد.
2- كار
كار باید تجارت باشد، نه صنعت یا زراعت و مانند آن .
3- سود
الف- تقسیم سود باید مشاع باشد و سهم هر یك به صورت درصدى تعیین گردد.
ب- سود، باید میان مالك و عامل تقسیم شود و شخص سومى در آن شریك نباشد، مگر این كه به گونه اى در كار تجارت دخیل باشد...
 

 

برروی ادامه مطلب کلیک کنید.

 


ادامه مطلب


برچسب ها: احکام مضاربه،
داغ کن: داغ کن - کلوب دات کام
نوشته شده در تاریخ چهارشنبه 5 خرداد 1389 توسط حجت الاسلام والمسلمین محمد حسین زاده