فلسفه روزه

 

یكى از عبادتهاى اسلامى روزه است، یكى از آثار تربیتى روزه این است كه به «حكومت عادت و شهوت» بر انسان پایان مى‏دهد و انسان را از بردگى تمنیات نفسانى رها مى‏سازد.

 خطرناكترین و بدترین حكومتها، حكومت عادت بد و بندگى نفس است؛ چه بسا یك اعتیاد كوچك - مانند اعتیاد به سیگار - به عزت نفس انسانى لطمه جبران‏ناپذیر وارد مى‏سازد تا چه رسد به اعتیادهاى دیگر!

انسان آزاد كسى است كه هیچ نوع عادت نامطلوبى بر او حكومت نكند و با اراده آهنین خود حكومت هر نوع عادتى را سركوب سازد و یك چنین آزادگى و كمال روحى به مقاومت و پایدارى نیازمند است كه روزه پدید آورنده آن است.

گذشته از این، زنده كننده عواطف انسانى است. افراد ثروتمند و متمكن كه در طول سال بر سر سفره‏هاى رنگین مى‏نشینند و از افراد گرسنه كه در طول سال بسان روزه داران تا شب گرسنه مى‏مانند بى خبرند، با روزه گرفتن و گرسنگى سراسر روز به یاد چنین افرادى افتاده و از درد دل آنها آگاه مى‏شوند و در نتیجه روح و روان آنها تجلیگاه عالى‏ترین عواطف انسانى مى‏گردد و به فكر كم كردن فاصله طبقاتى و برطرف ساختن نیازمندیهاى طبقه مستمند مى‏افتند. چه خوب است كه طبقه مرفع نیازمندى طبقه‏اى افتند كه هرگاه به همان حال بمانند و آتش خشم آنها شعله‏ور گردد، همه چیز را مى‏سوزاند و زندگى را نابود مى‏سازد!





برچسب ها: فلسفه روزه،
داغ کن: داغ کن - کلوب دات کام
نوشته شده در تاریخ سه شنبه 5 مرداد 1389 توسط حجت الاسلام والمسلمین محمد حسین زاده