بیمه

بیمه یكى از نیازهاى اساسى جامعه امروزى است . حوادث و خسارت هاى جانى و مالى ، موضوعى همگانى و جهانى است . مرگ ناگهانى ، از كار افتادگى ، بیمارى ، بیكارى ، آتش سوزى ، سیل ، طوفان ، غرق شدن ، حوادث مربوط به حمل و نقل و خسارات مالى ناشى از آن و... به اختیارات شخصى و حرفه اى ، وابسته نیست . در هر لحظه ممكن است حادثه اى روى دهد و قربانى بگیرد و فرد یا افراد قربانى را از جنبه اقتصادى و كارایى ، دچار آسیب كند. چنین واقعیتى اقتضا مى كند كه بیمه به عنوان نیازى اساسى و در سطحى گسترده در جامعه انسانى و در حد ضرورت هاى زندگى به كار گرفته شود.

     اقسام بیمه

بیمه به دو نوع خصوصى و اجتماعى (عمومى ) تقسیم مى شود...

برروی ادامه مطلب کلیک کنید.

      بیمه خصوصى

بیمه خصوصى در مقایسه با بیمه هاى اجتماعى ، سابقه اى بیشتر دارد و خود به (بیمه اشخاص ) و (بیمه اموال ) تقسیم مى شود. در بیمه اشخاص ، بیمه گذار، خود یا دیگران را در برابر خطرهایى كه سلامتى اعضاى بدن یا جان آن ها را تهدید مى نماید، بیمه مى كند.
موضوع بیمه اموال نیز مى تواند كلّیه اموال منقول و غیر منقولى باشد كه در بیمه نامه ذكر مى شود؛ مانند منزل و اثاثیه آن ، مال التجاره ، اتومبیل ، كارخانه ، كشتى و مؤ سسه بیمه اموال معمولاً به دو گونه زیر انجام مى گیرد:
1- بیمه گر متعهد مى شود خسارتى را كه مستقیماً بر اموال بیمه گذار وارد شده ، جبران كند.
2- بیمه گر متعهد مى شود خسارتى را كه توسط بیمه گذار به اموال دیگران وارد شده ، جبران كند. این گونه بیمه ، به (بیمه شخص ثالث ) معروف است .

     بیمه اجتماعى

حمایت اجتماعى كارگران و شاغلان در مقابل برخى حوادث و وقایع احتمالى ، (بیمه اجتماعى ) نامیده مى شود. ویژگى هاى این نوع بیمه به شرح ذیل است :
1- بیمه هاى اجتماعى معمولاً تابع قانون مدنى نیستند، بلكه خود قانون مستقلى دارند و [معمولاً] زیر نظر یك سازمان یا مؤ سسه دولتى اداره مى شوند.
2- این بیمه ها جنبه اجبارى دارند؛ به این معنا كه گروه ها و اقشار مشمول بیمه اجتماعى بالا جبار بیمه مى گردند و اراده و اختیار بیمه شده در آن دخالتى ندارد.
3- این بیمه ها در ارتباط با كار بوده و تنها شامل كارمندان و كارگران حقوق بگیر و مزدبگیر مى شوند.
4- حق بیمه را معمولاً كار فرما، كارگر و دولت هر یك به نسبت سهمى بر عهده مى گیرند كه سهم هر كدام در قانون مشخص شده است .

    شرایط بیمه

الف شرایط عمومى
شرایطى كه به طور عموم در معاملات براى طرفین لازم است ، در بیمه نیز براى بیمه گذار و بیمه گر لازم خواهد بود؛ مانند
1 و 2- بلوغ و عقل ؛
3- ممنوع نبودن از تصرف در مال خود؛
4- اختیار و آزادى اراده ؛
5- قصد و تصمیم جدّى .
بنابراین ، اگر یكى از طرفین قرارداد بیمه ، كودك ، دیوانه ، محجور، مجبور و بى اراده و یا بدون قصد جدى باشد، بیمه صحیح نیست .
ب- شرایط اختصاصى
در بیمه افزون بر موارد گذشته ، چند شرط دیگر نیز لازم است :
1- تعیین شخص ، كالا، یا وسیله اى كه مى خواهند آن را بیمه كنند (موضوع بیمه ).
2- تعیین دو طرف قرارداد بیمه گر و بیمه گذار به این گونه كه مشخص شود كه آن ها شخص هستند یا شركت و یا دولت .
3- تعیین مبلغى كه بیمه گذار باید به بیمه گر بپردازد.
4- تعیین نوع بیمه یا خطرى كه موجب خسارت مى گردد؛ مانند آتش سوزى ، غرق شدن ، دزدى ، بیمارى و مرگ .
5- تعیین اقساط حق بیمه كه بیمه گذار مى پردازد، درصورتى كه به طور اقساط باشد. همچنین ، تعیین زمان پرداخت اقساط.
6- تعیین تاریخ آغاز و پایان بیمه .

     احكام بیمه

1- بیمه با تمام شرایطى كه ذكر شد، صحیح است و میان انواع آن تفاوتى نیست ، چه بیمه زندگى باشد و چه بیمه خودرو، هواپیما و كشتى و مانند آن ، و چه بیمه محمولات زمینى باشد و چه هوایى و دریایى و چه بیمه كارگران شركت و كارمندان دولت باشد و چه بیمه خانواده ، یا بیمه شهر و در این صورت ، چه بیمه گذار شركا یا رییس شركت باشند و چه دولت ، یا رییس خانواده و یا رییس شهر. بلكه بر دولت هاست كه اهالى شهر یا سرزمین و یا مملكت خود را بیمه كنند.
2- به ظاهر، بیمه قراردادى مستقل است و آنچه در حال حاضر رایج است ، بدون تردید از قبیل صلح و هبه معوّضه نیست ، و به احتمال ، ضمان به عوض باشد. ولى به احتمال قوى تر، بیمه ، خود عقد و قراردادى مستقل و از باب (التزام به جبران خسارت ) است ، هر چند ممكن است به طریق صلح ، هبه معوّضه و ضمان معوّض واقع شود.
به هر حال ، بیمه چه قراردادى مستقل و چه به صورت صلح ، هبه و ضمان باشد قراردادى صحیح و پیمانى لازم الا جرا است و هیچ یك از دو طرف نمى توانند آن را فسخ كنند، مگر این كه شرط فسخ را در بیمه نامه بگنجانند.
3- ظاهر این است كه بیمه متقابل صحیح است ؛ بدین ترتیب كه گروهى با سرمایه اى مشترك و با اتّفاق هم مؤ سسه اى را تاءسیس كنند، تا بر هر كدام از آن ها خسارتى وارد آید، آن مؤ سسه جبران كند.
در چنین شركتى اگر مؤ سسه با سرمایه جمع شده مشتركان به تجارت بپردازد، صحیح است و بیمه گذار، گذشته از دریافت خسارت ، سهمى از سود تجارت برابر با قرارداد را خواهد داشت . همچنین ، اگر در این شركت و تجارت ، برخى مشتركان پول پرداخت كنند و برخى به جاى آن ، كار كنند و قراردادشان مانند مضاربه باشد، صحیح است .
4- چنانچه بیمه گر تعهد كند كه گذشته از پرداخت خسارت ، مبلغى اضافه بپردازد، مثلاً كسى خود را در شركت بیمه اى براى مدّتى معیّن در برابر حق بیمه تعیین شده ، بیمه عمر كند و حق بیمه را به اقساط ماهانه بپردازد و در برابر، شركت بیمه براى ترغیب و تشویق بیمه گذاران ، تعهد كند كه گذشته از مبلغ بیمه ، چیزى اضافه بپردازد؛ این پول اضافى كه بیمه گر به بیمه گذار مى پردازد از قبیل رباى قرضى نیست ؛ زیرا پرداخت اقساط حق بیمه به عنوان قرض نیست ، بلكه بیمه قراردادى مستقل است كه در ضمن آن شرط آمده است و این شرطى جایز و مؤ ثر و لازم الا جرا است .
5- اشكالى در این نیست كه شركت بیمه خود را نزد شركت بیمه بزرگ تر و وسیع ترى بیمه كند.





برچسب ها: بیمه،
داغ کن: داغ کن - کلوب دات کام
نوشته شده در تاریخ سه شنبه 1 تیر 1389 توسط حجت الاسلام والمسلمین محمد حسین زاده