سؤال: چگونه بر خاكى كه آلوده به میكروب است تیمم كنیم؟

 

توضیح این كه: در آیین اسلام دستور داده شده در موقع دسترسى نداشتن به آب، به جاى غسل و وضو، بر خاك تیمم كنند؛ آیا خاكهایى كه محتوى انواع و اقسام میكروبها و وسیله انتقال آن است چگونه مى‏توان بر آن تیمم كرد؟

پاسخ: مطابق آنچه در علوم طبیعى ثابت شده، خاك تمیز و پاك در مقابل میكروبها مصونیت دارد و غالب میكروبها نمى‏توانند در خاك به زندگى خود ادامه دهند؛ این مصونیت به سبب موجودات جاندار ذره بینى بسیار ریزى است كه در خاك وجود دارد. این موجودات دشمن سرسخت میكروبهاى موذى است؛ بطورى كه مثلا اگر لاشه و مردارى كه با خود میلیونها میكروب همراه دارد، زیر خاك مدفون گردد؛ این جانداران ذره بینى فورا شروع به تجزیه و از هم پاشیدن لاشه مى‏كنند و به زودى قواى میكروبها را شكست داده و آنها را معدوم مى‏سازند.

بنابراین، برخلاف آنچه تصور شده، خاك پاك و بدون آلودگى نه تنها از تاثر در برابر میكروبها مصون است؛ بلكه دشمن سر سخت آنهاست و دیر یا زود شرایط زندگى آنها را از بین مى‏برد.

بدین ترتیب خاك تمیز، پس از آب - كه مهترین وسیله شست و شو طبیعت و مبارزه با پلیدیها و میكروبهاست - یك عامل تطهیر و مبارزه با میكروب است.

با توجه به این حقیقت مهم، معلوم مى‏شود كه دستور اسلامى در مورد تیمم بر خاك - در صورت دسترسى نداشتن به آب - كاملا با كشف علوم طبیعى مطابق است.

نكته اساسى: كه در این باره كاملا باید مورد توجه قرار گیرد این است كه در قرآن در آیه مربوط به تیمم، پاكیزه بودن خاك شدیدا تاكید شده و چنین آمده: «فتیمموا صعیدا طیبا؛ با خاك پاكى تیمم كنید.» [1]

در اخبارى كه از پیشوایان دینى ما در مورد این دستور مذهبى نقل شده، پاكى و تمیزى خاك تیمم صریحا سفارش شده است؛ در كتاب «وسایل الشیعه» دو حدیث از امام صادق (ع) دراین باره نقل شده كه فرمود: خاك تیمم را از زمینهایى كه زیر پاى مردم است و مردم روى آن رفت و آمد مى‏كنند تهیه نكنید.» [2]

این تاكید براى این است كه خاكى كه در این زمینهاست غالبا در معرض آلوده شدن و كثافت است؛ ولى خاكهایى كه در زیر پاى مردم نبوده و در نتیجه دور از دسترس است، غالبا تمیز و پاكیزه مى‏باشد. [3]

پى‏نوشت‏ها


[1]. سوره نساء، آیه 43.

[2]. وسائل الشیعه، جلد طهارت، باب تیمم.





برچسب ها: تیمم بر خاك آلوده به میكربها،
داغ کن: داغ کن - کلوب دات کام
نوشته شده در تاریخ پنجشنبه 6 اسفند 1388 توسط حجت الاسلام والمسلمین محمد حسین زاده